Dün, Bugün, Yarın

Hikâyeni bilmek istiyorum!

Seni tanımak istiyorum.

Sadece hobilerini fobilerini değil, seni her şeyinle tanımak istiyorum.

Çocukluğunu mesela;

Tüm yaramazlıklarını,

Dizlerindeki yaralara sebep olan bütün düşüşlerini, gözyaşlarını, gülüşlerini…

Mesela ilkokula başladığın o günü, çocukluk aşkını…

Seni ve seninle ilgili olan her şeyi;

Dostlarını, düşmanlarını…

Hepsini ama hepsini tanımak istiyorum.

İçini kasıp kavuran tüm duygularını;

Mutluluklarını, kızgınlıklarını, düş kırıklıklarını…

Yaralarını, yalnızlıklarını, aşklarını…

Korkularını, kaygılarını, yangınlarını…

Umutlarını, ümitsizliğini…

Kuytu köşelerde kalmış gizlerini…

Seni sen yapan her hadiseyi belleğime kazımak istiyorum.

En sevdiğin mevsimi mesela, hatta ay ve günü de.

Senin şehrini öğrenmek istiyorum,

Senin sokaklarında yürümek istiyorum.

Dünya üstüne üstüne geldiğinde nereye kaçıp huzur aradığını,

Seni nerede bulacağımı,

Sana neyin iyi geldiğini,

Teker teker öğrenmek istiyorum.

Ya en sevdiğin yemek?

Birlikte yapsak tüm bunları sen bana anlatırken.

Ya o izlemeye doyamadığın film?

Ezberlesem tüm repliklerini.

Ya o neredeyse her tümcesi ruhuna işlemiş kitap?

Sana çıkan her yolu öğrenmek istiyorum.

Anlarını, anılarını…

Dününü, bugününü, yarınını…

Benim masalımı da sen bil!

Beni tüm varlığımla tanı.

Çocukluğumu mesela,

Dişçi koltuğundan nasıl kaçtığımı…

Tek başıma kaldığımda yaptığım yaramazlıkları,

Çocukça hisler beslediğim o masum ilk aşkımı…

Beni ve benimle ilgili olan her şeyi;

Yakınımdakileri, uzağımdakileri.

Hepsini ama hepsini tanı.

İçimde tozu dumana katan tüm hislerimi;

Sevinçlerimi, öfkelerimi, tutkularımı…

Acılarımı, ıssızlıklarımı, kalbimin atışlarını…

Üzüntülerimi, endişelerimi, düşkünlüklerimi…

Gün ışığına çıkmamış gizemlerimi…

Bil istiyorum.

Kâinattaki her şey üzerime geldiğinde,

Tenha bir sahilde beni bulabileceğini,

Ufak bir tebessümle yüzümde güller açabileceğini,

Hepsini birer birer bil istiyorum.

En sevdiğim mevsimin yaz, ayın temmuz olduğunu,

İstanbul’un vazgeçilmezim olduğunu,

Sevmediğim birkaç yemek dışında yemek ayırt etmediğimi,

Başucumda Müzik’le Paris sokaklarında gezintilerimi,

Beni ben yapan ne varsa öğren istiyorum.

Anlarımı, anılarımı

Dünümü, bugünümü, yarınımı…