İnsan ne istediğini bilmez. Âşık olur, ayrılır. Sevinir, mutsuz olur. Kavga eder,
barışır. Gider, dönmek ister. Yine de ne istediğini bilmez. Hayalinin gerçekleşmesini ister, elde eder. Sonra hevesi kaçar, bıkar.
Sevgiyi yakalar, peşinden gidemez. Önce cesaret bulamaz, cesaret buldu
mu da onu bulamaz. Kendi kendine engeller yaratır. Çözüme odaklanmaz da sorun yaratıcı
olur. İnatla mutsuzluğu arar olur.
Derler ki;
Sevgiyi buldun mu kaçırmayacaksın. Birazcık mutluluk
ışığı görüyorsan, oluruna bırakmayacaksın. Gideceksin peşinden. Savaşacaksın sonuna kadar. Zamanla bırakılmamak için
zamana bırakmayacaksın.
El âlemi düşünmeyeceksin. Konuşacaklar, yorum yapacaklar, eleştirecekler. Kimi koş diyecek, kimi dur! Kimi vakit kaybetme derken kimi
bekle diyecek. Kime inanacağını şaşıracaksın. En iyisi mi, duymayacaksın. Seviyorsan tıkayacaksın
kulaklarını. Tik tak sesini dinleyeceksin, kalbinden geleni hani. Mantığını devre dışı bırakacaksın. ‘Âşık’ isen zaten mantığın seyahate çıkmış olacak sen fark etmeden.
Uğraşacaksın. Kimse altın tepsiyle sunmayacak mutluluğu sana. Didineceksin, koşacaksın, yorulacaksın. Ama sonunda başaracak, mutlu olacaksın. Onun olacaksın, onunla
olacaksın.
Papatyalar dalından koparıldıktan sonra güzel
kokarmış. Sen de tutup koparacaksın aşkını henüz tazeyken dalından. Tutkulu olacaksın. Yıpratmadan yaşayacaksın.
Zaman aşımına uğratmayacaksın. Eskitmeyeceksin. Her gün yeniden doğacaksın. İlk günkü gibi yaşayacaksın heyecanını içinde. Kelebekler mideni
gıdıklayacak. Yerinde duramayacaksın.
İrticalen yaşayacaksın. Anın tadına bakacaksın. Gelecek
planlayacaksın ama o kadar da takılmayacaksın. Demeyeceksin ‘Gelecek gelecek de
lakin bize ne getirecek?’
Ne istediğini bileceksin.
Hayatta olmaz demeyeceksin, hayattayken
olduracaksın.
Sen elinden gelen her şeyi yapacaksın. Hala mı olmuyor? O zaman Can
Yücel’in de dediği gibi
‘Olmuyorsa Zorlamayacaksın.’
Gönlünü rahat tutacaksın.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder